22 ildir ofisdə pişik saxlayırlar - İşçilər deyirlər ki, bu, onlara yaxşı təsir edir

Ofisdə “mədəniyyət” deyəndə, bir çox şirkət poster asmaq və ya seminar keçirmək fikrinə düşür. Amma Tokiodakı “Qnote” şirkəti 2004-cü ildən bəri tam fərqli bir yol seçib: pişiklər.

Burada 11 pişik masaların arasında gəzir, toplantılara öz ritmləri ilə qatılır və işin təbii bir hissəsi kimi qəbul edilir. Onlar yalnız bir imic elementi deyil, iş ritmini yavaşladır, mühiti yumşaldır və ofis atmosferinə canlılıq qatır.
“Qnote”un bu yanaşmasının maraqlı tərəfi ondadır ki, “işçi xoşbəxtliyi”ni izah etmək üçün böyük sözlərə ehtiyac yoxdur. Heç kim pişiklə məhsuldarlıq KPI-sı bağlamır, təqdimat etmir. Sadəcə birlikdə yaşayırlar. Məsuliyyət kollektiv, baxım ortaq, sahələr isə paylaşılır. Nəticədə ortaya çıxan şey bir fayda vədi deyil, hiss edilən bir atmosferdir.

“Qnote”un pişikləri həmçinin şirkətin brendinin bir hissəsidir. Loqoda pişik təsviri var, işə qəbul zamanı namizədlərdən pişikləri sevmələri də soruşulur. Onlara hətta zarafatla “chief clerk” (baş katib), “manager” (menecer), “chaircat” (stul pişiyi) kimi rəsmi adlar verilib. Məşhur “chaircat” Futaba 20 yaşadək uzun ömür sürmüş və şirkətin “chaircat”i olaraq hətta CEO-dan daha yüksək statusda olub.

Ofis 2020-ci ildə böyük binaya köçəndə, pişiklər üçün xüsusi yerlər yaradılıb: divarlarda pişik rafları, 12 pişik tualeti və dirnəmə səthləri. İşçilər deyirlər ki, pişiklərlə qısa fasilələr yaratmaq onların diqqətini bərpa edir və əhval‑ruhiyyəni yaxşılaşdırır. Pişiklər həm də insanların ünsiyyətini artırır və komanda ruhunu gücləndirir.

CEO Nobuyuki Tsuruta bildirib ki, bu yanaşma sərt və formal bir ofis mühitindən fərqli, yaradıcı və insan mərkəzli bir atmosfer yaradır.
Bu təcrübə göstərir ki, mədəniyyət bəzən əlavə edilən qaydalar və siyasətlərdən deyil, qəsdən buraxılan boşluq və təbii elementlərlə formalaşır. “Qnote”dakı pişiklər iş həyatında nəzarəti bir az yumşaltmağın və insanı mərkəzə qoymağın səssiz, amma təsirli nümunəsidir. Buradakı əsas məsələ pişiklər deyil, mədəniyyətin nə qədər “yaşandığı”dır.

Şəbnəm İbrahimxəlilova