Özünü göstərən işçi olmaq, yoxsa başını aşağı salıb işləmək?

Hər gün işə gedirik. Kompüter arxasında saatlarla oturur, iclaslara qatılır, tapşırıqları yerinə yetiririk. Amma bəzən özümüzə sual veririk: “Bütün bunlar görülürmü? Qiymətləndirilirmi?” Yoxsa sadəcə başını aşağı salıb işləyənlər “görünməz” olur, səsini çıxaranlar isə “daha vacib” görünür?"

Özünü göstərən işçi olmaq, yoxsa başını aşağı salıb işləmək? Bu günün tələbi nədir?

Mövzu ilə bağlı Valyuta.az-a danışan İnsan Resursları mütəxəssisi Pərvanə Həsənova bildirib ki, davamlı inkişaf edən və dəyişən biznes mühitində əsas resurs olan işçilərin fəaliyyət prinsipləri və işə yanaşmaları da dəyişir:

"İnsanların iş və həyat balansına münasibətlərindəki fərqlər, işəgötürənlərin əməkdaşlardan gözləntiləri, tərəflərin hüquq və vəzifələrinin yenidən formalaşması bu proseslərə bilavasitə təsir göstərir. Müasir iş yerlərində işçilərin öz fəaliyyətlərinə yanaşmaları və bu fəaliyyəti necə təqdim etmələri həm rəhbərlik, həm də kollektiv baxımından əhəmiyyətli hesab olunur. Ümumi mənzərəyə nəzər salsaq, işçiləri bir neçə kateqoriyaya ayırmaq mümkündür: başını aşağı salıb bütün günü işləyənlər, işləməkdən çox nümayiş etdirməyə çalışanlar, enerjisini və vaxtını işə sərf edənlər, işdə vaxt keçirib daha çox şəxsi işlərinə fokuslananlar və s. Bəs bu kateqoriyalardan hansına daxil olan əməkdaş “ən yaxşı işçi” hesab edilə bilər? Cavab aydındır: heç biri. Çünki istənilən halda işçi insandır. Hər bir insanın da iş-həyat balansı normaya uyğun olmalıdır. Bu balans pozulduqda isə sağlamlıq problemləri, münasibətlərin gərginləşməsi, karyera yolunda hər iki tərəfə vurulan zərbələr, nəticədə isə biznesə dəyən zərərlər və korporativ mühitin zədələnməsi kimi neqativ halların baş verməsi qaçılmaz olur".

“Ən yaxşı işçi kimdir?” yox, “İş mühitinə və cəmiyyətə ən uyğun əməkdaş necə formalaşır və necə davranır?” sualı verilməlidir

P.Həsənova qeyd edib ki, qanunvericiliyə əsasən, hər bir işçinin hüquq və vəzifələri mövcuddur:

"Azərbaycan Respublikasının Əmək Məcəlləsində qeyd olunduğu kimi, işçinin əsas vəzifəsi əmək müqaviləsində nəzərdə tutulan əmək funksiyasını vicdanla yerinə yetirməkdir. Yəni hər bir işçi öz işini məsuliyyətlə yerinə yetirməlidir. Lakin təkcə bu, kifayət edirmi? İş yerində görülən fəaliyyətlər bütövlükdə biznes proseslərinin tərkib hissəsidir. Lakin görülən işlərin xülasəsini daha uyğun formada təqdim etmək bacarığı da çox önəmlidir. Əgər əməkdaş rəhbərliyə və kollektivə unudulan məqamları, müqayisələri, hesabatlılıq mexanizmlərini və yeni təklifləri dolğun və düzgün təqdim edə bilirsə, bu, yeni ideyaların və təşəbbüslərin dəyərləndirildiyi sağlam bir iş mühitinin yaranmasına zəmin yarada bilər. Belə şəraitdə isə çalışqan və ya “çalışırmış kimi görünən” əməkdaş arasında fərq daha aydın görünür. Daha güclü korporativ mühitin formalaşması üçün işçilərə yalnız çalışmaq deyil, eyni zamanda öz fəaliyyətlərini təqdim edə bilmək üçün şərait yaradılmalıdır. Bu, həm onların motivasiyasını artırır, həm də ümumi iş atmosferinə müsbət təsir edir. Unutmaq olmaz ki, insan psixoloji varlıqdır. O, həm rasionallığa, həm də emosiyalara malikdir. Nəticə olaraq belə qənaətə gəlmək olar ki, sadəcə gündəlik vəzifələrini yerinə yetirməklə kifayətlənən və gördüyü işləri paylaşmayan əməkdaş öz inkişafını da məhdudlaşdıra bilər. Halbuki, “Bu gün mən də bu biznesin inkişafına töhfə verdim” düşüncəsi ilə çalışan əməkdaş həm daha motivasiyalı olur, həm də korporativ mədəniyyətə dəyər qatır. Gün ərzində ən enerjili saatlarını işdə keçirən əməkdaşların daha yaxşı mühitdə zaman keçirməsi həm də iş-həyat balansının düzgün qurulmasına təsir edir. Çalışaq ki, işimizə daha vicdanla yanaşaq, qeyri-düzgün davranış nümayiş etdirməyək. Balanslı həyat, daha sağlam münasibətlər, qərəzsiz yanaşma, daha yaxşı korporativ mühit və cəmiyyət üçün hamımız əlimizdən gələni edə bilməliyik".            

Mayya Hüseynova